maandag 26 september 2016

★ How to style like a pro, most asked questions, decorating with tableware. Meest gestelde vragen, stylingtips, servies.






Een van de veelgestelde vragen die ik ontvang via de mail, maar ook als reactie op foto's of als mensen bij mij thuis komen is hoe het toch komt dat de spullen bij mij thuis zo leuk bij elkaar staan terwijl het bij henzelf lijkt alsof ze zomaar overal iets hebben neergezet. Omdat ik ontzettend veel mail ontvang, vol met verschillende vragen, lukt het me niet alles te beantwoorden, vanaf nu zal ik wat vaker dit soort vragen behandelen op de blog. 

Het is ook een kunst om alles leuk te etaleren, gewoon een paar dingen op een rij zetten is nou eenmaal niet heel spannend maar vooral erg voorspelbaar en saai. Dat willen we niet en dus hierbij wat tips, stap voor stap. Niet moeilijk, vooral niet wanneer je de tips die ik geef in je achterhoofd houdt, rommel gewoon eens om met wat je hebt, probeer eens iets uit en zie wat voor totaalplaatje er dan ontstaat.

Eerste tip, een stuk of drie stuks. We leven al enige tijd niet meer in de jaren '80. Laat los de twee stuks van alles, toen een trend maar nu zeker niet meer. Tegenwoordig kan het eigenlijk niet meer dat je overal twee dezelfde items van hebt staan, naast elkaar, of lekker symmetrisch aan elke kant eentje. Hou op, stop, niet meer doen. Helaas staan het grootste deel van de vensterbanken nog steeds vol met twee lantaarns, twee bloempotten, twee staande lampjes, twee kandelaars, etc. Wil je echt leren decoreren als een stylist, laat dit dan als eerste los. Vanaf nu gaan we voor een stuk of drie stuks, dat is even wennen maar dat was het in de jaren '80 ook en zie nu hoe lang het duurt voor we dat kunnen loslaten. Natuurlijk mag je best nog twee van iets neerzetten, maar dan combineer je het met enkele stuks.







Tip twee, hoogteverschil. Werk in laagjes. Ik gebruik hier het Franse servies welke ik jaren geleden kreeg van mijn moeder, zij was op vakantie en nam een lading servies mee en ik mocht uitkiezen wat ik wilde, een ontzettend leuk cadeautje waar ik inmiddels al jaren plezier van heb. Om te beginnen gebruik ik een groot broodplank, zou ik alles los op mijn aanrecht plaatsen krijg ik het minder in een geheel. Daarbij is het praktisch. je schuift zo de hele plank opzij als het nodig is. Ik begin met de grotere borden onderop en plaats daarop de kleinere schoteltjes met theekopjes. Omdat ik soms slechts enkele stuks heb van borden begin ik daarmee, zou ik de hoge stapel borden aan de buitenzijde zetten valt de lage stapel weer weg en ik wil dat je alles kunt zien. De tweede stapel is hoger, ik heb hier meerdere borden opgestapeld, wederom met daarop schoteltjes en theekopjes. Voor nog meer hoogte gebruik ik een stolp, deze plaats ik over de theekopjes.








Tip drie, plaats gerust iets voor het ander, in plaats van alles op een rij. Op de foto hieronder zie je dat ik een volgende stapel wit met roze kopjes en schoteltjes net iets voor de stapel met de stolp erachter plaats. Ik hou er rekening mee dat je vanaf elke hoek iets kunt zien. Kijk maar eens naar de eerste foto bovenaan dit blogbericht. Dit is de hoek vanuit waar je kijkt als je in de keuken staat. Zou je alles op een rij zetten zag je vanaf dit punt alleen de eerste stapel, de rest zou allemaal wegvallen, zonde. Om het hoogteverschil extra te benadrukken maar ook voor zo weinig mogelijk afstoffen plaats ik ook hierop weer een glazen stolp. 







Tip vier, breedte verschil. Probeer spulletjes bij elkaar te zetten die verschillen van vorm. Zou ik hier alleen alle kopjes met schoteltjes neerzetten viel het allemaal niet meer op, het zou wegvallen doordat er niets is wat echt de aandacht trekt. Door het gebruik van de stapeltjes borden kijk je veel sneller naar het geheel, alles krijgt de aandacht en dat is toch het fijnst als je allemaal mooie dingen hebt verzameld in je leven. Ik gebruik bij de laatste stapel borden allemaal verschillende door elkaar, ik wil het een beetje speels houden en de stapel moet niet te strak zijn. Bovenop een suikerpotje welke we ook echt gebruiken dus een stolp zou alleen maar onhandig zijn. De borden gebruiken we overigens ook regelmatig, zoals we al eens deden met kerst. 


Tip vijf, zorg voor een geheel. Je ziet zoveel mooie dingen en je hebt zoveel fijne spulletjes verzameld, het liefst laat je alles zien. Probeer een keuze te maken tussen de dingen die je in je kast bewaard en de spullen die je een bijzonder plekje geeft zoals hier. Bedenk dat je kunt afwisselen als je het zonde vindt je mooie spullen in een kast te bewaren, het is echt zo dat overdaad in dit geval schaadt. Je wil er geen onrustig plaatje van maken, dat ben je al snel zat. Ik heb gekozen voor al het witte of crème kleurige servies met pastelkleuren, het meeste met een gouden randje, oud. Alleen de wit met roze kopjes en schoteltjes in de voorste stolp zijn 'nieuw'. Het valt op maar het schreeuwt niet om aandacht. 







Laatste tip, maak een foto. Wanneer je denkt dat je het bijna voor elkaar hebt, of je bent nog niet helemaal tevreden, maak dan een foto. Omdat ik natuurlijk niet anders doe, het is mijn dagelijkse bezigheid om overal foto's van te maken, zie ik alles in kaders. Dat is voor mij heel makkelijk, ook als ik advies geef bij mensen thuis, doordat ik de rest van de ruimte even buiten beeld laat, zie ik heel snel of het plaatje klopt. Ik snap natuurlijk dat dit niet voor iedereen normaal is, daarom is het een hele fijne oplossing om even een foto te maken, dit kan gewoon met je telefoon. Als je een foto maakt zoals de foto hieronder valt al heel snel op wat er wel of niet goed is aan het plaatje. Ik zou natuurlijk het liefst onzichtbare stopcontacten hebben en op deze foto is het snoer ook storend, in dit geval kijk ik alleen naar de styling van het servies en vind ik het plaatje helemaal in balans zoals ik het graag wil. 









Stuur me gerust meer vragen, wil je graag dat ik iets behandel op de blog waar jij in huis steeds tegenaan loopt, is er iets waarmee je worstelt, kom je er niet uit en wil je graag wat tips, laat het me weten en wie weet kan ik het voor je oplossen of je in ieder geval op weg helpen. Ik kan niet beloven dat ik elke vraag kan behandelen, ik ga in elk geval mijn best doen. Ik hoop dat je er iets aan hebt, dat je met de tips aan de slag kunt gaan. Probeer gewoon, speel er wat mee en kijk wat er zoal ontstaat. Laat oude ideeën los als je graag iets nieuws wil, kijk op blogs of gebruik Instagram als inspiratie, er is zoveel te vinden op dit gebied, kijk bijvoorbeeld ook eens op mijn Pinterest board #styling welke ik gebruik om opvallende styling op te slaan die je aan het denken zet. 
Ik wens je in elk geval veel plezier. 


Kleur wit op de wand, Pure White  
Kleur roze op de wand, Powder Blush  
Kleur roze van de kast, Morning Tea, allen Painting the Past
Geel leren grepen op de kast Nu Interieurontwerp
XL boordplank HK Living via Loods 5
Keuken Ikea
Ladeknoppen op de keukenlades H&M 
Witte laminaatvloer Quick Step, inmiddels uit de collectie
Goud, brass, art deco lamp, kringloop
Zwart strijksnoer  Snoerboer
Franse servies cadeau gekregen
Wit met roze servies de Bijenkorf
Glazen stolpen Sissy Boy Homeland
Oude schilderijen in gouden lijst zijn een erfstuk










vrijdag 23 september 2016

★ Personal- 1, 2, 3, 4, school.




Vier jaar (bijna)




En zomaar ineens zit ze op school. Even knipperen met je ogen en vier jaren zijn voorbij gevlogen. Vier rare jaren, zoals gewoonlijk, zoals te verwachten, zoals het hoort. Het gekke is dat je toch nooit zo voorbereid bent als je denkt, ik tenminste niet. Natuurlijk weet je dat het zover is zodra ze vier worden, dan begint de basisschool en pikt juf (of meester maar in dit geval dan even niet) jouw kind in voor een groot deel van de dag. Ik keek er zo naar uit, op de onmogelijke dagen vol wanhoop, frustratie, vermoeidheid en alles wat ik nu alweer vergeten ben want zo gaat dat. 

Meer tijd, tijd voor mezelf, tijd voor alles wat ik maar wil, tijd, tijd, tijd. Er was een periode dat ik erover droomde, ik dacht dat extra tijd me zoveel zou opleveren, vooral tijd voor mezelf klonk als muziek in mijn oren, gewoon even alleen zijn met jezelf, je eigen gedachten, terwijl je ergens in je achterhoofd nog steeds je kind(eren) hoort roepen, ook al zijn ze er niet, het galmt toch altijd nog even na. Ik nam regelmatig mijn telefoon mee naar de wc en bleef gewoon een tijdje zitten. Alsof ik heel even niet bij de wereld hoorde, ik keek snel op social media, reageerde eens op een reactie of plaatste zelf iets. Duurde nooit heel lang, of er stond iemand aan de deurkruk te trekken omdat hij/zij zelf naar de wc moest, of er galmde minstens honderd keer "MAMAAAA!!!, MAM!, MAAAHAAAAM!" door het huis. 





Een jaar



1,2,3,4. Je ziet het nog het best aan haar haren, alles groeide maar dat haar groeide in rap tempo. Ik maakte eens de fout het zelf te knippen, recht knippen kon ik wel. Niet dus, er moest zoveel van af tot het eindelijk soort van recht was dat ik wel om kon janken. Zulke dingen kun je niet ongedaan maken en dus voelde ik me dagenlang de stomste moeder op aarde. Haar mooie haren verprutsen, ik leerde dat het toch een vak is en we voortaan lekker de kapper haar werk laten doen. Zij vroeg aan Annabel hoe het toch kwam dat de plukken vooraan zoveel korter waren, waar ik geen enkele hand in heb gehad, ik kijk wel uit na het eerste debacle. De kapster keek even raar op toen ze hoorde dat Bella zelf een stuk van haar haren had gebeten. At ze eerst nog weleens papier, tegenwoordig bijt ze plukjes haar af. 

Ze is nog steeds een vat vol tegenstrijdigheden, luisteren doet ze niet aan, ze is zowel innemend als onuitstaanbaar, ze is het liefste meisje van de wereld wat zo veranderd in het grootste loeder, alles intens gepassioneerd. Uitputtend en tegelijkertijd bewonder ik het zo. Komt ze met sticker op haar voorhoofd uit de klas lopen, ze heeft goed geholpen, goed geluisterd, etc. Ik vol verbazing, wat? Zegt ze thuis op de bank dat wij geen regels hebben, kwam aan bod op school, daar valt het haar blijkbaar wel op dat er regels zijn. Ook nadat ik haar zeg dat er thuis wel degelijk regels zijn maar zij zich nooit ergens aan houdt, zich nergens iets van aantrekt en al helemaal nooit wil luisteren kijkt ze me vol ongeloof aan en lacht ze wat, neeeee, zegt ze gniffelend, wij hebben helemaal geen regels. Ik hou zo ontzettend veel van je maar af en toe wil ik je achter mijn mooie design behang plakken. 





Twee jaar



Ik was niks gewend, wilde wel tien kinderen, tien precies dezelfde kinderen als mijn eerste, ik zou er mijn hand niet voor omdraaien. Kan fysiek gezien in mijn geval helemaal niet, is ook niet aan de orde maar om te illustreren hoe ik het moederschap ervoer toen ik nog maar slechts eentje had. En toen was er een die gelijk staat aan honderd, op sommige dagen zelfs tienduizend en ik wist niet wat me overkwam, ik was er zeker niet op voorbereid. Ik geloof dat ik zelfs een keer wilde scheiden. Mocht hij de kinderen 'hebben'. En al die tijd dacht ik, zodra ze vier is gaat ze naar school, dan ga ik het nog missen en grijnsde daarbij want dat nam ik toch helemaal niet serieus, ik kon niet wachten, eindelijk tijd voor al die dingen die ik nu steeds afzeg en uitstel. Kan ik alles waaraan ik ben begonnen ook daadwerkelijk afmaken.

En dan is het zover. Mijn meisje, mijn lieve kleine prachtige meisje, want ineens zie ik ook alleen nog maar alles wat zo leuk is, zijn er alleen nog fantastische dagen om aan terug te denken, al het andere is weg, opgelost. Ik vergeet dat haar nare schrille hoge stemgeluid me af en toe tot wanhoop dreef en mijn trommelvliezen zwaar op de proef stelde. Het enige waar ik aan denk zijn de kalme ochtenden, ik smeer brood, vul de drinkbekers en pak Pepijn zijn schooltas in, zwaai hem uit en wacht tot zij wakker wordt. Meestal bleef ze nog even lekker in bed liggen, spelen met haar knuffels, kletsen, liedjes zingen. Soms kroop ik nog even terug in bed, ons grote bed, kwam ze naast me liggen. Nooit naar de klok kijken, ontbijten zo lang we willen, zij tot aan lunch en lunchen tot aan haar middagdut. Het uurtje voor mezelf terwijl zij sliep en ik wachtte tot Pepijnemans thuis kwam, hij kon zijn verhaal doen en had mijn onverdeelde aandacht. Hoe anders is het nu.

Het gehaast in de ochtend, ik kan dan wel alle tijd hebben omdat ik al voor zes uur opsta, er zijn dingen die zij toch echt zelf moeten doen. Pepijn heeft een half uur nodig, opstaan, ontbijten, aankleden, tanden poetsen en hij staat op de step en vertrekt naar school. Annabel weet na een half uur nog niet dat ze al wakker is, staart voor zich uit en weigert iets in haar mond te doen. Gelukkig biedt de tv afleiding, zonder dat ze het in de gaten heeft duw ik steeds een stukje brood in haar mond terwijl zij zegt dat ze niet naar school wil. Vanaf het moment dat ik haar wakker maak zegt ze dat ze niet naar school wil en lekker bij mij blijft. Het vroege opstaan moet wennen. Zodra we aankomen op school is ze enthousiast, als ik haar ophaal een blij "Leuk!", als ik vraag hoe haar schooldag was. Thuis tranen, hysterie, opwinding, alle emoties moeten er uit. Op sommige dagen valt ze in slaap op de bank, andere dagen breng ik haar naar bed en komt ze vlak voor etenstijd naar beneden. We moeten nog even onze weg hierin vinden maar op school doet ze het goed, is ze leuk en luistert ze kennelijk ook echt naar iemand.




Drie jaar





maandag 19 september 2016

★ Frivole pink and yellow bedroom #1 Cole & Son woods wallpaper. Frivole slaapkamer, poederroze, okergeel, brass en zwart wit behang






Onze slaapkamer, eigenlijk een tussenstand, inmiddels hebben we een nieuw bed maar ik loop vanwege de zomerstop zo achter dat we gewoon net doen alsof dit nu is en ik spontaan vertel over dit stukje van ons slaapvertrek. Doet u gewoon even lekker mee, dank u.

Inmiddels een welbekende niet zo heel verrassende kleurencombinatie maar nog steeds een van mijn favorieten dus ik gebruik het hier wederom, poeder roze en okergeel. Waarom vertel ik straks, zo ook welke kleuren ik bestelde.







Dit bed maak je eenvoudig zelf, van wat planken met schroeven, wij kochten erbij een simpel houten lattenbodem maar wel goede matrassen, uiteindelijk gaat het tenslotte om de matras, de rest is bijzaak. Ik hou van een simpel bed, geen poespas, ik hou niet van een boxspring, vind ik eigenlijk een beetje oude mensen bedden. Dat komt wel als we op leeftijd zijn en het bed nodig hebben om met een druk op de knop rechtop te kunnen zitten. Zitten doen wij sowieso nooit in bed, tv komt er niet in en zodra mijn hoofd het kussen raakt slaap ik dus ik heb niet veel nodig van een bed.











Het Cole & Son woods behang zat er natuurlijk al op toen dit eerst nog Pepijn zijn slaapkamer was. Het was bedoeld voor zijn jungle kamer, een fantastisch idee, waar ik nooit aan toe kwam om te realiseren, hij vond de kamer te groot en dus ruilde wij onze slaapkamer in voor deze. Veel meer ruimte, ik ging er alleen maar op vooruit maar ik had eigenlijk een ander plan voor onze slaapkamer, dus ik moest improviseren. Omdat het behang de ruimte wel een heel modern uiterlijk gaf koos ik voor het contrast (daar was 'ie weer, mijn liefde voor contrast) een vintage tafeltje wat ik lekker truttig decoreerde. Omdat het behang juist weer stoer is kan dat prima.

Het roze en geel in de slaapkamer geeft precies de sfeer waar ik op hoopte. Ik vind de okergeel heel goed kleuren bij het berkenstammen behang, het geel haalt de boel wat op. Zou ik de schuine wand alleen roze verven werd het weer iets vlakker en voor mij te saai. Roze kan heel goed in combinatie met de zwart wit print van het behang, alles kan tenslotte bij zwart wit, toch zorgt het niet voor hetzelfde effect zoals bij de combinatie met geel, het springt er niet uit. Een hele goede oplossing voor als je het juist rustig wilt houden. De hele wand geel verven zou weer te druk zijn, daarbij is geel de kleur die zorgt voor een opkikker, in de slaapkamer wil je juist tot rust komen. De hoeveelheid geel is nu precies goed.








Het cliché wandplankje boven het bed waarop alle kekke trendy prullaria en liefst wat voorspelbare teksten op tentoon kunnen worden gesteld kun je natuurlijk niet aan een schuine wand bevestigen. Jammer. Of toch niet. Naast de wand in twee kleuren schilderen koos ik ook nog voor iets extra's door deze goudkleurige, brass, lampen op te hangen. Haakje in de muur, zwart satijnen strikje om een lus te maken en klaar. Omdat er geen schakelaar aan het snoer zit en wij niet steeds achter het bed willen duiken om het licht aan en uit te doen gebruiken wij een afstandsbediening. Je duwt even een adaptor in je stopcontact en klaar ben je. 


Get the look. Daar gaan we, stukje aanvullende info. Niet gesponsord, niet gratis gekregen maar eigen keuze. Hou in je achterhoofd, vooral wanneer je ineens ziet dat zoveel bloggers/Ig'ers dezelfde kleur op de muur smeren, laat je inspireren maar neem nooit zomaar iets over wat je online ziet. Ik vind deze manier van beïnvloeden persoonlijk niet zo fijn, het leidt zo vaak tot teleurstellingen. Ik kan het niet genoeg benadrukken maar kleur is niet absoluut. Sterker nog, kleur is niet kleur, kleur is licht, even kort door de bocht. Heel belangrijk om in je achterhoofd te houden als je op zoek gaat naar jouw ideale kleur. Veel bloggers zijn geen interieurstylist of kleurconsulent van huis uit, zij hebben geen idee wat de invloed is van licht op kleur, net als omgeving. 



Info

Pale pink, oud poeder roze, hier in combinatie met (oker)geel. Kleur, 'Morning Tea'. Let er wel op dat deze kleur in een donkere ruimte een veel grijzer uiterlijk zal hebben, hier duidelijk te zien. Het liefst gebruik je deze teint op de wand waar direct daglicht op valt. 
Mustard yellow, okergeel. Ook de naam van de kleur op de wand 'Mustard'. Zowel op de wand met direct daglicht als een wand in een donkere hoek toe te passen, hij zal een lichtere of juist meer vergrijsde uitstraling hebben, het is maar net wat je voorkeur heeft. Vooral in combinatie met oud roze, blush roze maar ook mint groen of diep (indigo) blauw zal deze kleur heel goed tot zijn recht komen. 
Beide kleuren zijn matte (muur) krijtverf van Painting the Past
Woods behang van Cole & Son, via Femkeido 
Vintage tafeltje, Living Once
Brass lampen van House Doctor, via Wonen met Lef







vrijdag 2 september 2016

★ Back after summerbreak. Annabel's new girlsroom #1. Her new housebed.





Zoals beloofd op Instagram waar ik de eerste foto al deelde, meer over Annabel haar meisjeskamer. We laten de babykamer fase achter ons, hebben heel eventjes de peuterkamer fase gehad (heb je niet gezien, heb ik niks van gedeeld, was waardeloos) en gaan nu door naar de kleuterkamer fase. Stiekem vind ik dit de allerleukste kinderkamers om in te richten, die van de heerlijke kleutertijd. Alles kan nog wel wat klein blijven (stoeltjes, keukentje), het mag best zoet en zacht, niet al te serieus en we houden lekker geen rekening met functioneel of praktisch, dat komt later allemaal wel.


Haar nieuwe kamer, althans, de tussenstand. Eigenlijk zijn we al een stap verder, het is alweer anders dan op deze foto's, toch deel ik het nog even. Ik heb tenslotte niet voor niets de foto's gemaakt en bewerkt, dus ik zal ze laten zien ook. Het vogeltjesbehang plakten we net voor de verhuizing op de muur, snel gekozen uit talloze prachtige behangetjes waar ik allemaal wel een kamer voor had kunnen bedenken maar ik heb nu eenmaal maar drie slaapkamers (eigenlijk vier maar wij gebruiken de grote slaapkamer beneden als werkkamer/ studioruimte/ knutselkamer/ strijkkamer/ laat-hier-vooral-al-je-vieze-was-maar-op-de-grond-liggen- en zet-hier-de-zooi-maar-even-neer-kamer), dus ik moest kiezen. Ben ik helemaal niet goed in, kiezen, en eigenlijk wilde ik roze maar ik heb natuurlijk een dochter die roze geen mooie kleur vind (dat bedenk je toch niet?) dus liet ik me beïnvloeden door onze omgeving (vogeltjes, natuur) en Annabel haar voorkeur voor blauw en groen, als het maar geen roze is. Gelukkig heb ik in de rest van het huis meer dan genoeg roze wanden, jammer voor haar, lekker puh voor mij.









De flink groot uitgevallen Takkie (grote zwarte pluchen hond) koop je uiteraard bij Hema. Voor een ieder die mijn blog vanuit een ander deel van de wereld leest en vertaald, Takkie is het hondje van Jip en Janneke. Hier in Nederland is er bijna geen kind te vinden die niet uit dit boek is voorgelezen. Behalve dan een kind van ons, Annabel. Zij kreeg Takkie van Sinterklaas omdat ik vroeger wél werd voorgelezen uit dit boek, een van Annie MG Schmidt haar pareltjes. Bella vindt Takkie overigens geweldig, zelfs zo geweldig dat zij deze enorme lobbes overal mee naartoe sleept, zij heeft ook nog een kleine Takkie maar waarom makkelijk doen als het moeilijk kan. 

Het vogeltjes behang is van Thibaut en heet Augustine Blue. Ik bestelde het hier, hou er rekening mee dat een rol van dit behang net iets smaller is dan de gangbare maat, je zou je er op kunnen verrekenen en dat is zonde. Het is papier behang, je moet dus op de ouderwetse manier behangen, je smeert de banen in en laat het vijf minuten inwerken voor je het op de muur plakt. Wij sleurden de behangtafel uit onze overvolle garage en vonden het ook wel weer nostalgisch om op deze manier te behangen. De muur op de foto's was twee jaar geleden al gedaan, in de zomervakantie hebben we nog twee muren in haar kamer behangen, ook de roze muur rechts naast haar bed. Er zijn mensen die hier niet twee jaar over doen, zij behangen direct alle wanden. Ik weet ook niet waarom wij niet van die mensen zijn. Het witte dekbedovertrek met roze kruisjes, Cross, is van Bibelotte. Toch nog wat roze, gedoseerd, omdat het zo mooi past bij het behang en ik het nu eenmaal niet kan laten toch iets van mijn lievelingskleur toe te voegen. Druk ik er gewoon door, ik ben verdorie ook degene die staat te verven en behangen. 









Dino's, auto's en geen roze. Zij slaapt met in haar armen de plastic T-Rex, daar knuffelt ze ook echt mee. Hij is lief, zegt ze. Ze zal raar opkijken als ze ooit Jurassic Park ziet. En Nijntje, wie kent Nijntje (Miffy) niet, een cadeautje van iemand die dacht dat alle meisje vast wel van roze houden. Verder liggen er nog talloze gekleurde knuffels die ik steeds probeer te verstoppen en zij steeds weer mee in bed sleept. Het zijn er zoveel dat ze al twee keer uit bed is gevallen, omdat de knuffels naast haar zoveel ruimte in beslag namen. Gelukkig is het een laag bed. En komt papa direct als ik hem wakker heb gemaakt nadat ik haar heb horen roepen. Ze roept om papa, anders bleef ik natuurlijk niet in bed liggen, haha. Wij stoppen haar goed in, duwen haar dekbed strak vast onder het matras, u hoeft daarover niet te mailen, zij weet zich gewoon prima los te maken en dan glipt ze er nog weleens langs. Niks aan de hand, geen zwaar letsel, alleen even de schrik van waar ben ik. Meer niet. Wel plat op de grond, dat wel.






Een kleine sneak peek, wat we hebben gedaan. Hierboven de kleur die ik koos voor bij het behang, hieronder de vintage rattan peacock stoel en een stukje van de wand waar ik wat resten behang gebruikte. Op Facebook en Instagram deelde ik al een andere foto van deze hoek van haar kamer. Toch wel een van de meest leuke aankopen van afgelopen tijd, ik vind de normale peacock chairs super leuk maar deze vind ik echt fantastisch! Zij zette er natuurlijk direct haar lelijke Dino in, gelukkig kon ik het voor elkaar krijgen dat Dino snel weer in haar bed lag en er een heel mooi zacht konijn exemplaar voor in de plaats kwam. Daarover meer in het eerstvolgende blogbericht over haar kamer. Zou ik bijna vergeten iets te zeggen over haar bed, eigenlijk het onderwerp van deze blogpost (ik dwaal ook helemaal niet af). Haar bed stond pagina groot in VT Wonen, hier gekocht. Zij zag het en was verkocht, net als Anne-Roel, hij moest namelijk een soortgelijk bed maken als hij maakte voor Pepijn. Wat ik nog moet delen op de blog, hou je ook nog tegoed. Tot snel, ik ga even bijkomen van de eerste week basisschool voor Pepijn én Annabel. Elke dag. En drie keer in de week sporten, voor mezelf. Rare week. 










dinsdag 28 juni 2016

★ Urban Jungle Bloggers: 1 plant - 3 stylings







Ik voel me eigenlijk geen echte urban jungle blogger. Daarvoor is het net te weinig urban en jungle (nu ik het zo typ, ook te weinig blogger). Het aantal deelnemers geeft wel aan hoe populair het groen in en om huis is, indrukwekkend. Ik voel me altijd een beetje een nepperd, ik hou van groen en ik doe mijn best alles in leven te houden wat verrassend genoeg goed lukt maar ik weet eigenlijk helemaal niet waar ik mee bezig ben, ik doe maar wat. Ik denk dat de liefde wederzijds is, dat mijn planten het mij vergeven dat ik niet zozeer weet wat het beste voor ze is maar het zeker waarderen dat ik zo mijn best voor ze doe. En dat doe ik vol overgave.


Oubollig
Naast dat ik niet zo goed weet hoe ik elk van mijn planten de beste verzorging kan bieden, weet ik ook nooit zo goed waarnaar ik op zoek moet gaan als ik meer groen in huis wil halen. Ik zie van alles voorbij komen op Instagram en denk dan, dat wil ik ook, maar eenmaal in de winkel kan ik vaak niet vinden waar ik voor kwam. Zo kan het dus dat ik thuiskom met een orchidee terwijl ik eigenlijk iets groots en vooral groens wilde kopen. Gewoon omdat ik er maar een paar euro voor hoefde te betalen en ik stiekem de oubollige (zeggen ze tegen me, is het echt zo?) witte bloemen prachtig vind. En een keer in de week vijf minuten in het water zetten, volgens het bijgevoegde kaartje, kan ik prima.






1 plant - first styling
Wat een leuke challenge deze maand, drie keer dezelfde plant in een andere styling. Daarvoor hoef ik geen jungle in huis te hebben (hoe fantastisch me dat ook lijkt). Mijn nieuwste aanwinst, de witte orchidee in de geverfde blauwe bloempot waarvan ik niet weet hoe ik eraan ben gekomen maar welke precies het juiste formaat heeft voldoet prima. Omdat ik roze adoreer koos ik als eerste een plekje bovenop de zo populaire vakkenkast, daarover ontvang ik nog steeds veel mail, er is inmiddels een wachtlijst met gegadigden voor als ik er ooit eens van af wil, ook al heb ik aangegeven dat dit zeer onwaarschijnlijk is, de kast is al meer dan tien jaar bij ons. Ik kon nog nooit ergens zoveel rommel in kwijt, alleen daarom al blijft hij ook bij ons. 

Pink and blue
Roze kan bij alles, ik geloof dat ik dit inmiddels minstens zo'n duizend keer heb geroepen en het is echt zo. Van wit, zwart, grijs tot geel, groen en hier dus blauw, je kunt eindeloos combineren. Ik begin in deze challenge met wat het dichtst bij mij ligt, de styling met veel roze. En spiegels, nog een favoriet van mij, onmisbaar in huis om zoveel redenen, ideaal om mee te stylen, wat ik dan ook graag doe. Ik hou vooral van roze gecombineerd met alles wat glimt en blinkt, koper, goud, zelfs het rare zilverkleurige lampje welke al flink wat huizen met me mee is verhuist, een paar euro (vijf geloof ik) en tig jaar plezier, niks leuker dan dat. Het geeft zo'n prachtig subtiel licht, doordat de rondjes altijd in beweging zijn is het licht dat ook, blijer met een lampje krijg je me niet. 









1 plant - second styling
Deze vond ik het meest moeilijk, wit op wit op de foto zetten vind ik niet zo eenvoudig, ik zie het ook niet zo goed meer, misschien is het tijd voor een bril. Afijn, ik moest natuurlijk mijn kitscherige gouden kastje tafeltje ding gebruiken. Omdat het te zwaar is om met spullen en al te verplaatsen en ik geen zin had om het leeg te halen, alles weer terug te zetten voor de foto, weer leeg te halen en terug te zetten als het weer op zijn plek moest staan besloot ik dat de kortste klap, de orchidee gewoon op deze plek fotograferen, het beste plan was. En zo geschiedde. Om nog meer van het blauw toe te voegen plukte ik de plant in de emmer gemaakt van gerecyclede fietsbanden (of autobanden, ik weet het niet meer, iets met rubber), uit de serre waar deze normaal gesproken staat. Ik kocht deze samen met een groene, jaren geleden bij Rosa Rugosa. Het is niks om over op te scheppen en ook bij lange na nog niet jungle genoeg maar vijf jaar geleden was het enige groen wat we in huis hadden basilicum dus we zijn er sindsdien zeker op vooruit gegaan. 










1 plant - third styling
Ik moest er een bank voor aan de kant schuiven, zo ook de vlinderstoel, anders kon ik geen fatsoenlijke foto maken maar wat is de orchidee leuk met het Lammers en Lammers popje, gekocht bij Buiten de Lijntjes. Stiekem vind ik de combinatie blauw en wit ook een hele fijne, helemaal in combinatie met goud. Nu ik er over nadenk, we hebben veel goud in huis. Allemaal nep, hoor, er valt hier weinig van hoge waarde te halen. Behalve dan mijn trouwring maar dan zul je mijn vinger er moeten afhakken. Inbreken is sowieso geen goed idee, wij hebben twee grote waakhonden die direct aanslaan als een onbekende het waagt zich zomaar ongenodigd op ons grondgebied te begeven, u bent bij deze flink gewaarschuwd. Goh, wat kun je afdwalen van het onderwerp, terug naar de styling van de witte orchidee, de derde styling. Als je dan toch een blik blauwe verf hebt, de kleur New England van Painting the Past, mat, verf je ook gewoon door tot het blik leeg is (ik kan echt nooit stoppen als ik eenmaal ben begonnen, stom is dat). Ik verfde de lampenkap en kroonluchter al eens eerder en besloot later de plantenpotten ook een lik van deze verf te geven. De blauw en groen tinten zijn heel rustgevend, misschien dat we daarom zo vaak in slaap vallen op de bank in de serre. 









Meedoen?
Je kunt je aanmelden op de site van Urban Jungle Bloggers, Judith en Igor sturen je een mail met daarin alle informatie, je hoeft niks, het mag op de vastgestelde datum maar kan ook wanneer het jou uitkomt. Wil je niet meedoen of heb je geen blog, het is zeker de moeite waard om een kijkje te nemen. Je vind er talloze ideeën en volop inspiratie, er is heel veel moois te zien. Ik vind het een feestje om zoveel verschillende foto's te bekijken van huizen vol groen, iedereen doet het weer anders, heel persoonlijk. Met als leuk vooruitzicht het boek wat in september zal verschijnen. Ik blijf het in de gaten houden. 

Behind the scenes
Om een beetje een idee te geven hoe het gaat als je van een enkel hoekje een foto wil maken, de laatste foto. Je schuift alles wat je niet in beeld wilt hebben zo buiten beeld. Waar het nu overigens nog steeds staat, ik heb nooit zo'n haast met dat soort dingen. Ik heb nooit zo'n haast. Punt. Het loopt tenslotte niet weg. Dit is nog niets, meestal maak ik er eerst een flinke chaos van voordat ik het ideale plaatje heb gecreeërd, ik hou van die chaos, heerlijk. Kan mij het schelen dat niets op zijn plek staat, als ik alles maar weer kan vinden en dat is eigenlijk altijd wel zo. Gelukkig wordt niemand hier in huis daar onrustig van. Ik geloof dat wij niet zo snel ergens onrustig van worden, fijn is dat. Van alle drie is de eerste styling mijn favoriet, ook al verhuist de orchidee gewoon weer naar haar oorspronkelijke plekje, hier niet getoond op een foto en staat inmiddels mijn goudkleurige glimmende hondje weer op de vakkenkast. Roze kan echt bij alles. 

















donderdag 16 juni 2016

★ Een blije dag met een zwart randje en feestelijk nieuws, een dag waarop alles voorbij kwam.. Schoolreisje, afscheid en examenuitslag. Plus, over bloggen, het nieuwe oude bloggen.






Een onvergetelijke dag op zoveel manieren..
Vanochtend mijn heerlijke mannen uitgezwaaid, ik maakte foto's op school terwijl het zonnetje volop scheen en alle kinderen, plus Anne-Roel, stonden te popelen om te vertrekken. Niets leuker dan foto's maken van blije kinderen op een zonnige dag, een fijn begin van deze rare donderdag met een zwart randje..

vrijdag 20 mei 2016

★ O, Bella, how did you get so big so fast? Stop the time! Lieve Annabel, waarom gaat het allemaal toch zo snel..







Nooit eerder ging de tijd zo snel, niet dat ik dat voorheen besefte, ik stond eigenlijk niet stil bij de tijd, ik had genoeg en er bleef altijd wel wat over. Tegenwoordig kan ik de weken niet meer bijhouden, ze zijn voorbij voordat ik het door heb. Het grootste verschil tussen het leven voor en het leven met de kinderen is de tijd die voorbij lijkt te vliegen. Ik plaatste deze foto, de foto hierboven, donderdag op Instagram. De eerste reactie die erop volgde ging over haar haren en dat was ook het eerste wat mij opviel bij het bekijken van de foto's van toen ze nog een kleine dreumes was, krap één jaar oud, met warrige haartjes en  de zo bekende ondeugende boeven blik. En kijk eens hoe ver we nu alweer zijn.. 

dinsdag 17 mei 2016

★ It's World Recycle Day! About recycling, upcycling, painting the dresser. DIY. Recycle, upcycle, buikkastje verven. Een kastje, drie kleuren.





Het is world recycle day, leuk, dacht ik, ik deel even wat ik zoal kan vinden tussen mijn talloze foto's om een paar recycle/upcycle klusjes te laten zien die ik zoal uitvoerde de afgelopen jaren. Ik maakte een mapje waarin ik de foto's plaatste. Teveel, ik sta er nooit zo bij stil omdat het voor mij zo gewoon is en ik al heel wat jaren bezig ben (en blijf) maar jeetje, dat is nogal wat. Dus staarde ik naar al die foto's en vroeg me af hoe ik dit in een blogpost zou moeten plaatsen, dat wordt zo onoverzichtelijk en verwarrend, dan maar de leukste kiezen. Maar hoe?

vrijdag 13 mei 2016

★ Kleurgebruik tip: harmoniërende kleuren in huis. Stylingtip: verschillende materialen, contrast. Persoonlijk: ons tandartsbezoek.



Ik kan bijna niet geloven hoeveel er kan veranderen in slechts een paar maanden, dat blijkt maar weer bij het zien van deze foto's, kleine meisjes worden heel snel groot. Toen mij werd gevraagd naar mijn favoriete plek in huis maakte ik deze foto's, afgelopen jaar in september. Niet eens zo heel lang geleden, toch zijn we al wat maanden verder, maanden waarin we flink bezig zijn geweest, we nog konden genieten van al het groen in de tuin en Annabel en haar haren maar bleven groeien.

woensdag 4 mei 2016

★ School holiday, spend a lot of time in bed the first week. Meivakantie met in de hoofdrol in de eerste week, het bed..


Annabel met een paard pal voor haar vaders hoofd 



De eerste vakantieweek zit er al weer op en de eerste helft van de tweede week vloog net zo snel voorbij dus ook die dagen liggen alweer achter ons. En wat waren we er aan toe! Vooral de kinderen, er loopt hier een klein meisje rond dat glundert van gelukzaligheid, ze geniet zo van de aanwezigheid van haar grote broer, ze plakt aan hem als zijn schaduw en wijkt geen moment van zijn zijde. En hij, verrassend genoeg, hij geniet net zo van haar, al zal hij dat nooit toegeven. Met nu en dan een schreeuw en een traan, gevolgd door een keihard "Mamaaaaaaa!!!" en wijzende vingers: "Zij deed het!", "Niet, hij!", "Ik deed niks", "Welles!", "Nietes!". 

vrijdag 29 april 2016

★ New wallpaper, why this wall, tips and tricks about wallpaper. Over behang, tips en waarom juist deze wand?





Een nieuw behangetje, iets opvallend, toch ook subtiel (dat lijkt een onmogelijke combinatie) voor op de wand rond het raam achter de okergele bank, omdat de saaie witte wand dat verdiende. En zoals altijd, vragende gezichten, verontwaardigd, waarom nou juist die wand? Ik weet het, jij zou de wand achter de kast kiezen, de roze wand, de meest voor de hand liggende keuze, zelfs voor menig collega interieurstylist. Ik weet ook dat je er vast niet van opkijkt dat ik het net even anders doe, ik koos juist voor de wand waar een ander niets mee zou doen. Ik leg uit waarom..

zondag 24 april 2016

★ I'm back!! A sneak peek, my sisters room.. Dusky blush pink, yellow and lots of black and white.. Interieuradvies slaap- en studeerkamer.







Een tussentijdse glimp van wat straks het ultieme slaap-, studeer- en tutplekje wordt van mijn zusje Roosmarijn. Zij wil zo graag een eigen plekje waar ze lekker haar gang kan gaan, nu ze net 19 jaar is geworden was het tijd voor iets nieuws, het snoezige wat eerst zo zijn charme had maakt nu plaats voor iets meer volwassener en toch ook meisjesachtig, niets zo fijn als zo lang mogelijk meisje zijn. Kijk je mee naar wat we tot nu toe hebben gedaan?

donderdag 25 februari 2016

★ DIY #Shelfie -Recycling, upcycling, the dindingtable. De eettafel aan de wand, handgemaakte zwevende planken.






Ik val in herhaling, onvermijdelijk als je zoals ik blogt over je eigen huis, je kinderen, je leven en jezelf. Ik heb nog een reden gevonden waarom ik me niet graag van spullen ontdoe en ze liever bewaar, zo vind je namelijk nog eens iets. Meer daarover iets verderop in dit bericht. Allereerst, om terug te komen op mijn laatste blogpost over de oude eettafel, zie hier wat daarmee gebeurde, in stukjes hangt de eettafel nu aan de muur in een hoek van de serre. Een voorheen flink lelijke hoek. Overigens staat de eerste foto van de laatste blogpost momenteel in het maart nummer van Ariadne at Home, samen met nog twee foto's van mij, mijn roze wanden en zelfgemaakte moodboard, ter inspiratie.

vrijdag 19 februari 2016

★ What happened with the diningtable, recycling, upcycling, DIY -Wat er gebeurde met de eettafel..





Wat is er eigenlijk met jullie oude eettafel gebeurd? Helaas moet ik degene die interesse had teleurstellen, de vierkante tafel is er niet meer. De eettafel is zelfs geen tafel meer. Ik ben een groot voorstander van hergebruik, recycling of eigenlijk zeggen we tegenwoordig upcycling. We gooien iets niet zomaar weg, we zoeken naar nieuwe manieren om iets toch nog te kunnen gebruiken. Lang leve de anti wegwerp terreur, ik ben fan. Ik doe al jaren niet anders.

vrijdag 12 februari 2016

★ Friday -Vrijdag de dertiende, dag vijf, zeven jaar geleden





Het is vandaag vrijdag. Vrijdag de dertiende. Ik ben vandaag 42 weken en vijf dagen zwanger, dat is op twee dagen na 43 weken. Het is niet te bevatten en je kunt het je niet voorstellen, tenzij je mij bent, het is mijn realiteit. Ik blijf vertrouwen houden zonder de geruststelling. Hoe het tot nu toe is verlopen is niet zoals je het vooraf zou kunnen bedenken en dat is maar goed ook. Maandag had ik zwangerschapsvergiftiging en moest Pepijn er zo snel mogelijk uit, er volgden zes gel pogingen, er was ineens geen zwangerschapsvergiftiging en ik mocht naar huis, ik bleef en er was het ballonnetje, nog steeds zwanger, geen baby in mijn armen.

donderdag 11 februari 2016

★ Thursday -Donderdag, dag vier, zeven jaar geleden






Ik loop wat rond, mijn pinguïn loopje. Ik weiger nog steeds tv of laptop. Ik ben helemaal in mezelf gekeerd, ik heb mijn telefoon maar de berichtjes worden steeds bondiger, ik weet niet wat ik ze moet vertellen. Ik wil mijn kind, ik wil naar huis, nog nooit verlangde ik zo naar huis als nu. Ik zie verse vaders uit de lift komen met aan hun arm de maxi cosi, ik hoor huilende baby's op de kraamafdeling, zie blote volle borsten met drinkende baby's. Ik kijk naar mijn enorme buik en herinner me niet eens meer een leven zonder. Vandaag 42 weken en vier dagen zwanger, ik vraag me af wie de langslopende zwangere is, hier in het ziekenhuis ben ik het. Ik zou het heel fijn vinden als iemand nu zou zeggen dat ook zij zo lang zwanger was en het uiteindelijk allemaal goed kwam. Niemand zegt me dat het goed komt.

★ Wednesday -Woensdag, dag drie, zeven jaar geleden







Nog steeds geen baby, wel in mijn buik maar ik wil hem nu wel graag buiten mijn buik. Als ik het zelf zou kunnen deed ik het direct. Vandaag 42 weken en drie dagen zwanger, ik ken niemand die het na de 40 weken niet zat was. Het is de natuur, je bent voldragen, alles zit er op, aan en werkt waarschijnlijk naar behoren, er is geen enkele reden om niet geboren te worden. Ik praat nog steeds met je, zing voor je, alleen als ik weet dat we met zijn tweeën zijn. Je reageert nog steeds op me. Je vindt het fijn als ik op mijn rechterzij lig, als ik op mijn linkerzij lig protesteer je, liggen op buik of rug is deze laatste maanden geen optie meer. Mijn zwangerschap doet mij inmiddels letterlijk pijn, flink pijn, alsof ik vanbinnen alleen nog maar besta uit blauwe plekken, ik klaag niet, alleen Anne-Roel kan zien dat ik pijn heb en de uitputting zijn werk doet. Ik vertel niemand dat ik me zorgen maak, om jou, ik denk eigenlijk alleen nog maar aan jou. De zorgen heb ik een plek gegeven, daar moeten ze blijven, ik laat de spanning niet in mijn lichaam toe zodat ik ontspannen jou nog steeds een fijn verblijf kan bieden.

woensdag 10 februari 2016

★ Tuesday -Dinsdag, dag twee


Pepijn, net zo oud als Annabel nu, 3 jaar



Ik doe alsof ik slaap als ik hoor dat er iemand binnenkomt, ze wil mijn bloeddruk meten. Mijn bloeddruk is goed, dat weet ik, ik wil nog even dat ze me met rust laten en blijf doen alsof ik slaap tot ik hoor dat zij vertrekt. Ik zou graag willen slapen, ik ben moe en blijf nog even liggen met mijn ogen dicht. Ik open pas mijn ogen als Anne-Roel binnenstapt, hij is er, we zijn weer compleet. Hij heeft al geïnformeerd en weet wat ze gaan doen, als alles goed gaat hebben we morgen Pepijn in onze armen, ik voel zijn enthousiasme, ook hij kijkt hier al wekenlang naar uit. Bij mij is iets veranderd, geen enthousiasme, er is iets gaande maar ik weet niet wat. Ik weet alleen dat het allemaal niet zo makkelijk zal gaan als de rest het nu doet lijken.

dinsdag 9 februari 2016

★ That Monday -Maandag, vandaag precies zeven jaar geleden






Ik weet het nog als de dag van gisteren. Hoeveel verjaardagen er ook verstrijken, mijn moeder zegt vrijwel ieder jaar weer hetzelfde, net als mijn schoonmoeder deed, net als mijn oma doet als ze het over de geboorte van haar kinderen heeft, ook zij weet het nog als de dag van gisteren. Al ben je in de tachtig, het is iets wat je kennelijk nooit vergeet, wat altijd bij je blijft. Ik stond er nooit zo bij stil, rolde weleens met mijn ogen als ik voor de zoveelste keer het verhaal aanhoorde van mijn eigen geboorte, het stond zo ver van me af. Stond het maar ver van me af. Inmiddels weet ook ik dat je het inderdaad nog weet als de dag van gisteren en je ieder jaar weer hetzelfde beleeft als een, twee, drie, vier, vijf, zes en inmiddels zeven jaar geleden. Zeven jaar verder, zeven jaar geleden, op een maandag.

donderdag 28 januari 2016

★ Paint it blue #DIY lampshade, lampenkap verven








Zoals altijd was ik niet op zoek, ik vind, ik zoek nooit, ik loop ergens tegenaan en neem mee. Mijn huis staat vol spullen die ik per toeval heb gevonden, dingen die ik met voorbedachte rade heb gekocht zoals design en dingen die ik heb gekregen. Ik ga nooit op zoek naar iets, er is geen plan, ik vind het ook ontzettend lastig als ik naast de vraag naar interieur- en of kleuradvies ook het verzoek krijg om net zoiets te vinden als ik in huis heb. Vaak gaat het om iets waar ik per toeval op stuitte, iets wat ik niet nog een keer zal treffen, het heeft helemaal geen zin om daarnaar op zoek te gaan, zo werkt het niet, zo werk ik niet.