woensdag 28 maart 2018

Droomhuis gekocht



We hebben ons droomhuis gevonden. Even leek het erop dat het voor onze neus was weggekaapt maar ineens was het de maandag waarop we het koopcontract tekenden. Zo snel ging het natuurlijk niet, we hebben flink in spanning gezeten en het leek een eeuwigheid te duren voor we eindelijk een kijkje konden nemen. Er ging uiteraard iets mis maar uiteindelijk kwam het allemaal goed. En hoe. Ik heb zoveel huizen bekeken de afgelopen maanden, het was nogal een avontuur. Kennelijk snapt niet iedereen dat een schoon huis beter verkoopt. En zijn sommige mensen trots op hun troep of vuile was. Bij iedere geplande bezichtiging werkte ik me in het zweet om ons huis te laten blinken, propte ik de volle wasmanden in onze auto's zodat er nergens iets rondslingerde en mochten Pepijn en Annabel niet in hun kamer spelen zodat niemand over speelgoed kon struikelen. Het huis was ongezellig netjes, sfeerloos, een showroom waar net zo goed niemand kon wonen. We misten onze rommeltjes, de spullen die persoonlijkheid geven aan een huis, wat laat zien dat wij hier wonen. Maar dat is uiteindelijk wel hoe je een huis verkoopt, dat was de bedoeling en dat deden we.



Een huis zoeken is een avontuur, elke keer weer een verrassing wat je aantreft. Een enkele keer overtrof het de foto's, vaak viel het flink tegen en waren er onaangename verrassingen. Vieze geurtjes in de badkamer, een wc met zelfgemaakt plafond van wat houten latjes waar je dwars doorheen kijkt, druipend verfwerk en zeil wat op de vloer hoort tegen de keukenwand geplakt. Dit alles in het huis waarvoor ze de hoofdprijs vragen. Staat nog steeds te koop. Of bewoners die samen op de bank zitten terwijl de makelaar je rondleidt en zijn verhaal doet. Het huis zo scheef dat ik bijna niet rechtop kon blijven staan op mijn hakken en me even terug waande op een feestje in een ver verleden waar ik dronken rondliep en een makelaar die maar bleef roepen dat je daar niks aan moest doen, dat gaf juist sfeer aan het huis. Dan de huizen waar we eerst even langs wilden rijden voor we een bezichtiging planden, heel verstandig, die hebben we niet meer van binnen bekeken. Of het huis met de dode muizen op zolder, het hoofd van Anne-Roel vol spinnenwebben nadat hij zo dapper was het door de deuropening te steken, lange man, laag plafond. Af en toe paniek als ik weer thuis was, hoe kunnen we zo'n mooi huis verkopen terwijl er zo weinig leuks te koop staat, straks vinden we nooit iets.

Ons droomhuis vonden we eerst op Funda, we waren zo enthousiast en belden direct om een bezichtiging te plannen. Iets verderop in de straat stond nog een huis te koop, dat was onze tweede keus, we belden ook om dat te bezichtigen. We konden beide op dezelfde dag bekijken, de dag ervoor het telefoontje dat ze zo goed als verkocht waren. Het ene huis stond net een paar dagen te koop, het andere al langer, beide bij een andere makelaar, beide verkocht. En we wilden zo graag in de binnenstad, terug naar ons stadje en graag er middenin. Er kwamen meer te koop in het centrum, allemaal zonder tuin, geen optie voor ons. Ondertussen bekeken we veel huizen, het was het allemaal niet, het huis waar we wel voor vielen kwam met zoveel extra kosten, dat was boven budget. Net toen we door alle opties waren en zelfs Anne-Roel de zenuwen kreeg besloot hij een telefoontje te plegen, ons droomhuis stond nog steeds op Funda zonder vermelding verkocht onder voorbehoud en we waren al flink wat weken verder. Toevallig was het net weer vrij, vertelden ze, de koper kon de financiering niet rond krijgen.



Al voor ik het had gezien wist ik het, dit is het huis. Omdat ik vermoed dat ik op slag verliefd zal zijn vraag ik mijn moeder mee, een paar extra ogen, kritische ogen. We staan op de stoep voor de deur, ik trek aan de oude bel (ja, echt, je moet aan de bel trekken) en hoor de bel rinkelen in de gang, een echte bel. Geen reactie. Ik druk op de bel erboven, de bel voor de verdieping. Wederom niks. We gluren door de brievenbus en daar is het al, de liefde, ik ben verliefd op de gang. Verder zien we niks, de grote houten luiken zitten voor de ramen. Na een telefoontje blijkt dat de assistent een fout heeft gemaakt, er komt niemand. De volgende morgen gaat de deur net open zodra Anne-Roel en ik op de stoep staan, we gaan samen, ik stap de drempel over en weet het zeker, dit is het huis. Natuurlijk zijn er minpunten, er is een tuin maar die blijkt veel kleiner, de voorkamer op de begane grond staat te vol om goed te kunnen bekijken, het souterrain net zo. In de woonkamer een hele schuine vloer, ik dit keer niet op hakken. Bij elke stap die ik zet op de 400 jaar oude wenteltrap (geel!) en iedere ruimte die ik binnenstap wordt de liefde steeds groter voor dit monumentale pand. Als we uit het huis stappen en nog even een blik werpen op de indrukwekkende gevel vraagt Anne-Roel me wat ik ervan vindt en zegt vervolgens tegen de makelaar dat we bij thuiskomst direct een bod doen. In de auto op weg naar huis zijn we stil, onder de indruk en vol spanning, dit moet gewoon goed gaan.



14 opmerkingen:

  1. Gaaf hoor! Ik ben zo benieuwd wat jullie er voor paleis van gaan maken. Neem ons mee in jullie droom alsjeblieft!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, gaaf hè, dit is waar we tien jaar geleden al samen over fantaseerden. Het is een heel project, het zal ook bij lange na niet klaar zijn voor we verhuizen maar dat maakt ons niet uit. We hopen dat we iemand kunnen vinden zodat de verbouwing direct kan beginnen als we de sleutel krijgen. Ik ga mijn best doen zoveel mogelijk te laten zien. Liefs!

      Verwijderen
  2. Wauw wauw wauw, alleen op de foto's ben ik nu al verliefd. GEWELDID!!! BEn heel benieuwd naar het vervolg van je verhaal. Ik ken je niet in het echt, maar uit alles wat je hebt geschreven, zie ik dat dit huis ontzettend bij je gaat passen, of als past.
    Veel geluk, en houd ons op de hoogte.
    groetjes
    Roelien

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Aaah, wat lief. Dat is echt zo, ik voelde zoveel toen ik door het huis liep, het is zo'n bijzonder pand. Ik vind het nog een beetje onwerkelijk, dat blijft denk ik zo tot we de sleutel krijgen. Dan is het echt. Ik ga mijn best doen om zoveel mogelijk te delen, liefs!

      Verwijderen
  3. Ik herken zoveel in je verhaal Suus! Spannend allemaal! ��

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O, Steef, ik vind het zo spannend. Vooral ook het zoeken naar een school, de een na de ander zit vol :(
      En nu 'nog even' iemand vinden die op korte termijn beschikbaar is voor de verbouwing, dat blijkt ook lastig.
      Maar we hebben het huis, haha, dat is gelukt!

      Verwijderen
  4. Heerlijk zo'n nieuw avontuur. Weer volop nieuwe energie. Sommigen vinden dat heerlijk anderen niet. Ik snap dat helemaal omdat je elke keer weer helemaal los kunt gaan in nieuwe ideeën. Het is een prachtig pand. Proficiat! Lieve groet, Regine

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Echt volop nieuwe energie, we hebben er ontzettend veel zin in. Ik snap de mensen die ons huidige huis mooi vinden en niet begrijpen dat we het verkocht hebben nu dit zo goed als klaar zijn ook wel, zij moeten er niet aan denken een klus op zich te nemen zoals wij nu doen maar ik weet wat we er van kunnen maken en zie al helemaal voor me hoe het wordt. We houden zo van die sfeer van oude panden en dit is echt een oudje, dat past veel beter bij ons. Liefs!

      Verwijderen
  5. Wat een pareltje... Wat zal 'ie weer gaan stralen als jullie er komen wonen! Prachtig.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat lief, dat is fijn om te lezen. We gaan ons best doen, volop ideeën en plannen, nu nog afwachten wat de mogelijkheden zijn. Het is een rijksmonument, we houden het zoveel mogelijk in ere maar wel met de gemakken van deze tijd. Liefs!

      Verwijderen
  6. Moo, gefeliciteerd. Om te mogen wonen in zo'n pand waar al zoveel is gebeurd <3

    Die versiering aka plant op de voorgevel is ook tof haha. Het zal best een klus zijn. Hopelijk houden jullie het mooi "oud". Geniet ervan! Veel mensen hebben zo'n kans niet.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, honderden jaren geschiedenis, vinden we heel bijzonder. Het voelt nog een beetje onwerkelijk en het is alweer eventjes geleden dat we door het huis liepen maar we zijn er helemaal weg van. We houden van oude panden en willen het ook zeker zoveel mogelijk houden zoals het is, dat moet ook, het is een rijksmonument. Alle oude kenmerken, zoals de wenteltrap, moeten blijven. Liefs!

      Verwijderen
  7. Wat een mooi huis zeg ...gefeliciteerd !!
    ,.....ben heel benieuwd wat het gaat worden....liefs fijne dagen Ria x 💛🐰

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, wat is het mooi hè. Het zal wel even duren voor we aan muren verven en behangen toe zijn, het is een flink project. Maar dat vinden we erg fijn, we houden niet zo van een huis dat af is, laat ons maar lekker bezig zijn. Liefs

      Verwijderen

Love to hear from you!